Algunha vez sentístedes que quen queredes se vos está indo pouco a pouco? Eu si.
Cando por fin consigues falar con esa persoa sintes que nada é igual, que nunca vai volver confiar en ti, non che contará nada, ningún problema, ningunha alegría. Nada.
Que cando tome a iniciativa para falarche, non vai ser para dicirche que todo volverá a ser o de antes. Que non, que aínda que o digas non o é, porque non, estouno vendo, teño ollos e non son tonta.
Que despois de tantos meses doéndome por fin apareces e todo semella estar ben, como nos bos tempos. Sen embargo, ao día seguinte... que pasa? Olvidácheste de todo, verdade?
Non te entendo. Necesito un intérprete.
Explícamo.
Confía en min.
E si, hoxe é un deses días dos que tu non tes constancia. Si, coma aquel día. O "único".
Sabes que...?
No hay comentarios:
Publicar un comentario